“Slowing down is the same thing as waking up” - Judith Hanson Lasater

ontspanningscoach

Hoi. Ik ben Anniek Gelissen en ik ben yogacoach. Het is mijn missie om open te zijn over rouw, verlies, de dood, pijn, verdriet, stress en het proces van heling. Ik probeer te inspireren en me kwetsbaar op te stellen over alle pijnlijke, lastige emoties die ieder in het leven zal ervaren.

Ik heb zeer diepe dalen bewandeld en daar gevochten tegen pijn, verdriet en misschien wel mezelf. Gelukkig vond ik ook weer het pad naar boven. Sterker nog, hoe cliché dat ook klinkt, de dalen hebben ervoor gezorgd dat ik juist mooie paden heb mogen bewandelen richting de top. Ik ben ervan overtuigd dat het toelaten van de pijnlijke, lastige emoties meer ruimte geeft voor de dankbaarheid die je kunt voelen voor al het moois in het leven.

Lees hieronder meer over mijn persoonlijke verhaal

“Sometimes the cure for restlessness is rest”

Mijn verhaal

7 september 2013 is een zwarte bladzijde in mijn levensboek. Dat is de dag dat mijn moeder er ineens niet meer was. Nog nooit had ik stilgestaan bij het idee dat het mogelijk was dat zij zou overlijden. Misschien had ik nog wel nooit echt stilgestaan bij de dood. Niet op deze manier. Als je wilt lezen wat ik verder heb geschreven over de dood van mijn moeder, klik dan hier.

“Losing my mother wasn’t just a fact about me. It was the core of my identity, my very state of being”. – Hope Edelman in Motherless Daughters.

De plotselinge dood van mijn moeder is nu verweven met mijn identiteit. En waar het me eerst tegenhield, omdat ik vanwege pijn en emotie niet vooruit kon, geeft het me nu meestal kracht om door te gaan en ten volste te staan voor wie ik ben!

Dit doe ik door middel van yoga en meditatie. Ik ben hiermee begonnen nadat mijn moeder is overleden. Het hielp mij in contact te komen met alles wat ik voelde, zonder daardoor overspoeld te worden. Het hielp me mijn pijnlijke lichaam (want rouw uit zich ook in fysieke pijn) te verzachten op de plekken waar het nodig was. En nu, bijna 7 jaar na deze gebeurtenis, doe ik dat nog steeds. Want ook jaren later is er nog steeds zo nu en dan verdriet. Door mijn beoefening heel ik mijn eigen wond.

Het helpt me om zeer dicht bij mezelf te blijven en compassie te hebben voor alles wat ik voel rondom het verlies. Alleen wanneer ik open sta voor wat ik voel, hoe pijnlijk ook, kan ik ook open staan voor de fijne, warme herinneringen. Ik heb voor mezelf een manier ontwikkelt om haar te herdenken, met haar te verbinden en het verdriet toe te laten. Omdat het er mag zijn. Wanneer het er niet mag zijn, voelt het alsof ze nooit bestaan heeft. Wanneer het er niet mag zijn, lukt het me minder goed om fijne herinneringen op te halen.

Bovendien merkte ik direct na haar overlijden al een sterke verbinding met haar. Ik kreeg het idee dat ze ‘tekens’ stuurde in de vorm van sprinkhanen. In de week na haar overlijden zag ik ze iedere dag en sindsdien komen sprinkhanen vaker op mijn pad. Op de meest bizarre momenten, precies wanneer ik het nodig heb. Soms vraag ik er letterlijk naar en dan komt het naar me toe. Maar wel alleen als ik me licht voel, wanneer ik me niet afgesloten voel van alles door angst, pijn of verdriet. Omdat mijn verbinding met haar zo waardevol is zorg ik ervoor dat ik door middel van yoga en meditatie die lastige emoties verzacht, waardoor er weer ruimte komt voor de liefdevolle verbinding tussen mij en mijn moeder.

Dit is een zeer spirituele verbinding, waarin niet iedereen gelooft. Maar dat hoeft ook niet, want dit is mijn eigen manier. Voor mij voelt het prettig want zo verweef ik haar als gouden draadje nog steeds met mijn eigen leven. Ze is nog steeds mijn moeder, ook al is het anders. Op mijn manier maakt ze nu nog steeds deel uit van mijn leven en dat voelt fijn en rustgevend.

Ik geloof dat iedereen die iemand verloren heeft deze verbinding kan maken. En dat hoeft helemaal niet op een spirituele manier te zijn als jou dat niet past. Die verbinding kan zich ook uiten in een toename aan warme herinneringen aan je loved one. Dat is toch mooi!
Wat ik voornamelijk bedoel te zeggen, is dat het zo fijn kan zijn om je overleden dierbare op een liefdevolle manier weer deel te laten uitmaken van je leven. Maar daarvoor is het soms nodig om in stilte ook de pijn toe te laten. Als pijn en verdriet het overnemen is er nauwelijks ruimte voor die waardevolle herinnering aan iemand. En als je pijn en verdriet uitsluit + dan ook geen herinneringen meer voelt, Wat blijft er dan nog over?

Ik gun het iedereen, ik gun het jou, om de kracht in jezelf te voelen dat verdriet om en liefde voor je overleden loved one naast elkaar kan bestaan. Juist beiden, zodat je die verbinding tussen jullie kunt meenemen in de rest van je leven. Als je wilt kunnen we samen jouw persoonlijke manier vinden. Jouw eigen liefdevolle, gouden draad van herinnering. Laten we herinneren en herdenken.

Pre Teacher Training, 50h

Johan Noorloos, De Nieuwe Yogaschool, online

Yin Yoga Teacher Training, 200h

Johan Noorloos, De Nieuwe Yogaschool, Amsterdam

Yoga and Mental Health, 50h

Anneke Sips, Network Yoga Therapy Academy, Portugal

Restorative yoga and mindfulness, 50H

Alison Melvin, De Nieuwe Yogaschool, Amsterdam

vinyasa Yoga Teacher Training, 200h

Merel Martens, Dutch Yoga Academy, Nijmegen

Schrijf je in als je graag maandelijkse inspiratie ontvangt voor een rustiger, minder stressvol en meer authentiek leven.